Schody.

Za nami kolejny pracowity weekend. Dociągnęliśmy brakujący kawałek deszczówki do miejsca, w którym powinna być studnia chłonna, i zasypaliśmy wszystkie wykopy z tym związane (no, oczywiście poza kawałkiem przy rzeczonej studni). Poza tym, wzięliśmy się poważnie za porządki na terenach przyległych domowi. Uzbierało się kilkanaście wielkich worów pogrupowanych "tematycznie" a i tak końca tych prac nie widać. Osobiście też potraktowałem środkiem chwastobójczym trawy, które od kilku lat są autochtonami tych terenów. Cóż, Amerykę zdobywano w mocno zbliżony sposób :) Weekend upłynął bardzo pracowicie nie tylko dla nas. W sobotę pracowali z nami hydraulicy, którzy kontynuowali prace nad zmieszczeniem mnóstwa rurek i kolanek miedzianych w naszej malutkiej kotłowni oraz dekarz, który wykańcza nasz komin. Przez ostatnie cztery dni w naszym domu działała jeszcze jedna ekipa. Ludzie, którzy nie mieli łatwego zadania, a z którego wywiązali się naszym zdaniem znakomicie. Metaloplastycy. Ich zadanie polegało na zrobieniu schodów, które nie były standardowe. Z pozoru schody miały być zabiegowe, ale w efekcie są one hybrydą ze schodami kręconymi. Dlaczego? Zażyczyliśmy sobie, aby pod siódmym stopniem od dołu nie było pionowego słupa podtrzymującego. Rozwiązaniem tego problemu jesteśmy zachwyceni. Oczywiście, ze względu na konieczność przeprowadzenia jeszcze kilku prac brudnych zabezpieczyliśmy stopnie jak tylko potrafiliśmy. Mam ogromną nadzieję, że skutecznie...

A gdybym był młotkowym...

Tynkarze w dalszym ciągu obrzucają ściany kremowo-białą masą i wyrównują to długimi łatami. Tak jak przewidywałem bufor na wykonanie zadania zostanie zużyty, czyli odbiór tynków nastąpi w weekend. Trzeba przyznać, że po wytynkowaniu pomieszczenia wyglądają o wiele lepiej ;) Swoje ostatnie zadanie rozpoczął też geodeta. Jutro dokona pierwszych pomiarów, które są potrzebne do końcowego odbioru domu. Poza tym jednego dnia oczyściłem kawałek ziemi z zaschniętej zaprawy murarskiej, którą budowlańcy rzucili prawdopodobnie na fajrant. Było sporo machania kilofem. Żałuję, że nie zawołałem ich, żeby to zjedli, bo praca nie dość, że bezmyślna, to jeszcze nie należała do najlżejszych ;) Może by to ich nauczyło czegoś na przyszłość...